Ülkemiz tatlısularında levrek adıyla bilinen iki tür bulunmaktadır.

Bunlar:

Sudak (Aklevrek): Pike Perch, Zander, Sandre (Stizostedion luciopera)
Tatlısu levreği : Perch, Perche Fluviatle, Flussbarsch (Perca Fluvitalis)

Her iki türünde gerek beslenme alışkanlıkları gerekse avcılıkları neredeyse aynıdır. Bu nedenle burada türlerin tanımları yapılıp avcılıkları müşterek olarak anlatılacaklardır.

SUDAK: Aynı zamanda bir kültür balığı çeşididir. Aklevrek olarakta bilinen bu balık etinin lezzetli olması nedeniyle çoğu zaman balığı yeterince tanımayanlar ve bilmiyenler tarafından deniz levreği sanılarak ta satın alınmaktadır. 10-15 yıl yaşayabilen bu tür 135 cm boya ve 16 kilo ağırlığa ulaşabilir. Genellikle gün doğumu ve batımında beslenirler. Ülkemizde özellikle göller bölgesinde ve iç anadolu bölgesinde kültür balıkçılığı yapılırken bilinçsiz avcılıkla neredeyse tamamen bitirilmiştir. 25 cm üzerinde cinsel olgunluğa erişen bu türün filetosu  çok kıymetlidir. İyi bir sudak fletosu için Y şeklindeki kılçıkların tam sertleşmemiş olması arzu edilir. 25 cm üzerindeki boylarında yani ergen boylarda bu kılçıklar tam kemikleşmiş ve sert olduğundan fleto çıkarmaya çok elverişli olmazlar. Bu nedenlerle geçmiş yıllarda balık işleme tesislerinin ısrarlı isteklerine karşı konulamamış ve minimum av boyu 20 hatta bir ara 18 cm ye kadar düşürülmüştür. Bu nedenle sürdürülebilir avcılık için avlanacak balığın en az bir kez döl verme prensibi çiğnenmiş ve bu gün için göller bölgesi balık işleme tesisleri sudak’ı Azerbaycan , Rusya ve Gürcistan gibi ülkelerden satın alarak işlemek durumunda kalmışlardır. Sudaklar  aynı boydaki balıkların sürüler halinde gezerek avlandıkları bir yapı içinde olduklarından ağlarla sürüler halinde çok kolay avlanmışlar ve bu gün için iç sularımızda tükenme noktasına gelmişlerdir.


TATLISU  LEVREĞİ: Sudaktan daha enli görüntüsü ve özellikle çok daha belirgin dikine geniş çizgili vucut deseni ile ayrılır. Sudağın aksine 15 cm kadarken cinsel ergenliğe ulaşır. ve en çok 5o cm kadar bir boya gelir. Ülkemizin doğal türü olup turna ile birlikte yaşam zincirinin en üst halkasında bulunur. İnsan dışında doğal düşmanı yoktur. bırakıldıkları sulardan asla temizlenemezler. Bu nedenle potansiyel tehlikeli türler arasındadırlar. Eğer bir su rejiminin doğal türleri arasında değillerse asla başka bir suya insan eliyle bırakılmamalıdırlar. 


BULUNDUĞU YERLER
Her iki türde özellikle kayalık yerleri sever. Genellikle küçük sürüler halinde dolaşırlar. Suya inen dik kaya yada ağaçlıkların önleinde ,suyun ani derinleştiği sığlık bitimlerinde bulunurlar. yiyebildiği her türlü su canlısı ve balık besinini oluşturur.


AV YÖNTEMLERİ:

Canlı yem ile avcılığı:

a-Sarkıtma takımı ile avcılığı: En iyi av yöntemlerinden biridir.. Canlı yem olarak özellikle taşısıran balığı ve  gümüş balığı en iyi sonucu verir. Hatta kurbağa iribaşları ile solucan bile kullanılabilir,  ancak en iyi yem fishbase den aldığım resimlerde görülen taşısırandır. b-Çökerme takımı ile avcılığı: Bu yöntemle yapılan avcılıkta olta ipine takılacak kurşun ağırlık iskandil yerine kıstırma şeklinde olmalı ve iskandilden sonra bedenin uzunluğu 50 cm yi geçmemelidir. Üstteki resimde de görüldüğü gibi yem olacak balık taşlık ve kayalık yerde bulunduğundan takımın dibe takılma ihtimali nedeniyle ilişkeni fazla olan yerlerde daha çok sarkıtma takımla avcılık tercih edilmelidir.

Doğal yemlerle avcılığı:

Gerek levrek gerekse sudak ölü yeme pek itibar etmezler ancak çok taze olmak kaydıyla ölü yemlere geldikleride rapor edilmektedir. Örneğin 2004 yılında  Sudak için Beyşehir ve Eğridir göllerinde yaptığımız avlarda kendi etlerinin taze filetoları  ile başarılı sonuçlar aldık. Bunun için fleto iğneyi dolduracak büyüklükte ve tükenmez kalem eninde hazırlanmalıdır. Bu tür avcılıkta sarkıtma takım kullanılmalı ve iskandil ağırlığı yemin suya yavaş hızda batmasını sağlayacak şekilde ayarlanmalıdır. yem dibe değdiğinde 2-3 dakika bekleyip  hafif hafif kıskandırma hareketleriyle yem yavaş yavaş çekilip tekrar atılmalıdır. Ağır iskandille av da hem yem dibe hızlı çökmekte hemde kıskandırma hareketleri sırasında kolayca dipte bir ilişkene daha rahat takılmaktadır.

Yapay yemlerle avcılığı

Yapay yem olararak ince uzun kulaklı kaşıklar , solucana benzeyen kuyruğu orak şeklinde kıvrık olan silikon yemler ve dibe dalan küçük rapala markasıyla özdeşleşen tipteki yemler kullanılabilir. Ama ben en iyi sonucu resimdeki sikon yemlerle alıyorum favori renklerim kırmızı ve beyaz
Bu tür yemleri kullanmak için gereken özel zokalar da iğne kullanılan silikon yem ile orantılı olmalı ve silikon yemin kuyruk kısmının yaklaşık 1 cm kadar önünden dışarı çıkmalıdır. Bu şekilde yemin kuyruk hareketini tam yapması sağlanır. Ayrıca balık şeklindeki silikon yemlerde zaman zaman başarılı sonuçlar vermektedir. Bu tip silikon yapay yemlerde de zoka iğnesi kuyruk hareketine engel olmayacak şekilde yerleştirilmelidir. İğnenin görünen kısmındaki damağın ucu tam silikon yemin orta noktasına denk getirilebilirse yemin salına salına kuruk sallayarak gelmesi sağlanmış olur. Buradaki önemli bir hususta her çekiş hızında yemin mutlaka kuyruk sallayarak gelmesidirki buda silikonun kıvamı ile ilgilidir ve yemin kalitesinin işareteidir.
Silikon yemleri satın alırken önce baş kısmından resimdeki gibi yere paralal olarak tutun ve kuyruğa bakın , eğer kuruk dimdik bir tarafa yatmadan duruyorsa muhtemelen suda da sallanmayacaktır. yani işe yaramaz ancak kendiliğinden  sağa yada sola devriliyorsa o zaman iş yapar demektir. genede önce bir tane alıp suda deneyip her hızda kuruk sallayanını almak en akılcı çözüm olacaktır.

Levreğin Davranış özellikleri

Genellikle küçük sürüler şeklinde dolaşırlar. Suya dik inen kaya önlerinde, suyun ani derinleştiği sığlık bitimlerinde bulunur.Turnanın aksine avına hemen saldırmazlar. Önce çevresinde bir 8 çizer sonra saldırır. Ankara yakınlarındaki Çubuk 2 barajında 1990 lı yıllarda ki  bir levrek avımızda suyun oldukça berrak olduğu bir gün bu özelliğini oldukça yakından gözledim. Sazan için  bentin yanındaki kayalıklardan kamışla olta atmış bekliyordum. Oltada kurşun ağırlık yoktu sadece iğnede solucan takılıydı. Birden kaya gölgesinde yosunluk bir yerde 2 levrek gördüm oltamı yavaşça o yöne yönlenirdim. solucanı neredeyse tam levreğin ağzına denk getirdim ama ikiside solucanı görüp 1-2 metre kadar uzakta tur atmaya başladılar bende tabi balıkları ürkütmeden onlara doğru yemi yine götürdüm ama her seferinde balıklar uzaklaşıp tur atıp benim onları ilk gördüğüm yosunlu kayaya geri dönüyorlardı. Yaklaşık yarım saat kadar uğraştım ama yemi yediremeyince pes ettim. Solucanı öylece yosunlu kayada tuttum. Oda ne balıklar bir iki tur attıktan sonra biri solucan etrafında bi sekiz çizip küt diye vurmasınmı, oltayı toplayıp balığı aldım. Sıra diğerine gelmişti . Aynı davranışı oda gösterdi . Önce yeme ilgisiz davrandı sonra saldırdı hatta ikincisi oltadan önce bir kurtuldu ama ben duraklayınca bu sefer yemi yine önce 8 çizerek kaptı.
Çevrenizde bir avcı levrek yakaladığında genellikle ya siz ondan biraz önce yakalamışsınızdır, yada yakalamak üzeresinizdir. Bu olgular ve kitabi bilgiler bize levreğin küçük sürüler halinde avlandığının en büyük göstergesidir.
Ayrıca başta Mehmet Kasal ve Erkan Sayıner olmak üzere levrek ustalarıyla yaptığımız sohbetlerde onlar tarafından da teyid edilen bir özellikte livar ,balık teli yada sepentindeki levreğin davranışlarıdır. Yakalanan bu balıklar ne zaman çırpınsalar oltaya yeni bir levrek gelmektedir. Yani yakalayıp bir süre canlı tutmak için suya bıraktığınız balıkların davranışları belkide başarınızı arttıracak bir ipucu olabilir.
Levrekler kolay teslim olan türlerdir, bir iki direnir ama sizi çok yormaz. En çok dikkat edilecek kısım balığı ele alırken ki davranıştır. Bu balık karın bölgesinden ve iki parmak solungaç diplerinden bastırılarak tutulmalıdır. Çünkü tüm lervrekgillerde klasik özellik sırt yüzgeçlerimdeki sivri kısımlardır. Elinize batabilir.